Rura

Po browar wyjdę jeszcze dziś

I sprawdzę rozkład autobusów

By móc spokojnie znowu śnić

Trasę z przymusu do przymusu

I gdy kolejne przyjdą dni

Obsrańców bez krzty animuszu

Uwierz odjadę choćby dziś

Jednym z zapadłych autobusów

Wczorajszy

Wstyd mi dziś za chemiczny skład moich myśli
ponad dwa promile bzdur
na syntetycznym barszczu
moich marzeń...

Z dugiej strony rury

W mym papierowym garniturze

Idąc

Przesuwam raz prawą

                 Raz lewą nogę

Po śnieżnym płótnie białego przesłania

I pomiędzy jedną, a kolejną

Butelką przymusu z procentem

Układam się do snu

Pełen bezlitosnej pokory

Zmrożony

w niskim od świata

zmarznięntym igloo

z dłońmi wbitymi  w cieknący sufit

wydycham przez rurkę

wczorajsze marzenia

                     ...zasysam mróz

spoglądam w dziurę

oknopodobną

gdzie myśli biegną

codziennie o świcie

i widzę śnieg sztuczny jak ubiegłą środę

i twarz

i zdziwienia kłodę

co belką w oku się osadza.

Posprzątane

W kąt odłóż mnie tam

Gdzie ramieniem swym nie sięgniesz

Kamieniem przygnieć do dna

Na jednej z ostatnich stron

Zaznacz kawy wczorajszej smak

Starą szmatą plamę rozetrzyj od tak

Potem lekko wstań

Głową skiń, ręką fal

Przełącz w off

I w dal

Na emocje kewlar włóż

Gdy ręki mej kawał oderwiesz od tak

I z mięśnia przy sercu zrobisz znów czołg

Co pancerzem rozbijał będzie

Tkliwości ostatnie ostoje

Zabierz ode mnie rozum też w dal

Co kłaść mnie będzie chciał

Gdy stoję

Na emocje kewlar włóż

--

Bieda

Lśnią gwoździe czarnego nieba płutna

I gdyby ta czerń nie taka pokutna

Kaloryfer z pluszu przynajmiej

Ta góra wciąż na dół

A schody nie kręte

Nie zwisał by księżyc podpierany prętem.

Letni TOI TOI

Z nader pnia

Dni wczorajszych dnia

Rozedrę niebo w pół

By raz jeszcze spojrzeć

Na tego lata stół

Spod spodka kawy

Wczoraj rozlanej

Obrus wyrwę na raz

By plamy bzdur i cukier z ust

Sprać w pokory strumieniu

Wypożyczalnia

Boga wypożyczę od zaraz

Oddam, podstawię na adres

Z aniołem gratis w pakiecie

Powinniście chcieć

Chcecie?

Wszechmocny i nie ogarnięty

Nowy jeszcze

W pudle

Nigdy nie wyjęty

Darmo! Tylko dziś!

Na dzień bądź dwa

Ewentualnie trzy!

Z instrukcji książeczką

Referencji  teczką

Ze składanym ołtarzem

Ozdobnym lichtarzem

Oddam od ręki!

Nie wzruszę się wcale.

Tak jakoś po prostu.

Po karnawale.

Lekka Noc

Zrazu takiego jako 
takiego obrazu nigdy 
nie widziałem. Niejednokrotnie 
jednak w przedsionka 
szybie 
przedsięwziąć 
widok ten chciałem.

Myj ręce

Zgaś światło

Złóż ręce

W pacierzu na amen

Zaciągnij

Rozporek fundament

Gdy wzejdziesz

Znów słońcem

Po którejś kolejce

Nadejdzie cholerny poranek

Pobudka

Żyją wciąż jeszcze geniusze

To ja tak obok 

bo w sumie nie muszę

Bo dają sobie wspaniale radę

Trochę odpuszczę -- trochę siebie na to kładę

Niech pośpiewają i mówią i grają jeszcze nieco

Klecą, tańczą, chcą to niech lecą

A ja z boku

Na pana i panią z półmroku

Spod byka

Przy lampce taniego wina

Popatrzę sobie

Ot, westchnę co czas jaki

Dodam od siebie

Chełst

Splunę

Wykrztuszę

Bo moi drodzy

Bo ja nie muszę

Poproszę

Przy pierwszej z nie lepszych względnie sytuacji 

na białej kafli 

brązem 

w ubikacji kreślę kolejnych mych życia dni plany

Jak gdyby radosny, mniej ujarany…

Z hipsterskim amen z tabletu pacierzem

Odłożyłem się w podłogę.

Dajcie spokój. Niech leżę…

W ręczniku zaklęty szmaty potwór

Przy progu spłynęła wody kropla w krawędź
Ku drzwiom powoli sunie ku wolności
Kręci, świdruje, udając nurt bystry
Co dzień, co noc, na nowo
I już w pół ćwiartki kafli szarej
W trzy czwarte roztarta w betonie fugi 
--
  Szmata.